IraniŽrs kiezen voor Turkse vakantie in badpak
Door Erdal Balci

Eerst kwamen ze alleen om te winkelen, maar de laatste tijd komen steeds meer IraniŽrs naar Turkije voor een zonvakantie. Zonder de hoofddoek en gewaden die de kledingsregels in Iran verplicht stellen.

ANTALYA - Even de zee in duiken en op een strand liggen in een badpak, genieten zonder steeds die hoofddoek goed te doen. In eigen land riskeren IraniŽrs strenge straffen voor deze geneugten van het leven. Daarom zoeken ze de laatste jaren steeds vaker de Turkse stranden op. Ook al lopen ze de kans eenmaal terug in Iran vervolgd te worden voor hun 'anti-islamitisch' gedrag.
Het aantal IraniŽrs dat jaarlijks naar Turkije reist groeit explosief. Volgens de gegevens van het Turkse Bureau voor de Statistiek waren er vorig jaar meer dan een half miljoen bezoekers uit Iran. De verwachting is dat dit aantal in 2004 op z'n minst met vijfentwintig procent zal toenemen. Naar schatting gaat van deze Iraanse bezoekers ongeveer de helft naar Turkse badplaatsen om van de zee en de stranden te genieten.
Askin Tarinc, algemeen directeur van het toerismebedrijf Life Turizm, zegt: "Iran is een heel nieuwe afzetmarkt voor ons. We zijn niet gewend aan IraniŽrs die in badpakken op de stranden liggen. Vroeger kwamen er wel wat naar Istanbul om te winkelen, maar de laatste drie, vier jaar boeken ze massaal dure hotels in het zuiden van het land. Als deze trend doorzet, moeten we in 2005 en 2006 op meer dan een miljoen Iraanse toeristen rekenen."
Ze komen dan wel, de IraniŽrs met een bovengemiddeld inkomen, maar niet zonder angst. Ze hebben het allemaal over geheim agenten uit Iran die in opdracht van de mollahs foto's nemen van de vakantiegangers. Terug in Iran kan de overheid deze foto's als bewijs gebruiken om gevangenisstraffen te eisen tegen de 'zondaars'.
De meesten willen absoluut niet met de pers praten. En wie het wel doet, verzint een pseudoniem. Homayra, die dat ook doet, is een vrouwelijke arts die nu voor de derde keer de stranden van Alanya bezoekt. De dertiger, zonnebril op, zwarte, lange haren, een bikini aan met felle kleuren, zegt: ,,Ik zou eigenlijk naar verschillende landen willen reizen. Maar door de visumregeling van de Europese landen kan ik alleen naar Turkije. Het is niet ver voor mij, de vakantie is te betalen en er heerst een liberale sfeer. Een maand lang kan ik hier de batterij opladen voor elf maanden in Iran met hoofddoek op.'
Fahimeh, een huisvrouw uit Teheran, is jonger en dunner dan Homayra, maar aan een bikini waagt ze zich niet. Niet omdat ze daar niet het figuur voor heeft, maar omdat ze nog moet wennen aan het blote leven om zich heen. Het is haar eerste bezoek aan het buitenland. Ze zit in T-shirt en korte broek aan de bar van een vijfsterrenhotel en kijkt naar haar vierjarige zoon die zwemles krijgt van zijn vader Sam. Even later tolkt die: "Ik weet niet wat ik moet denken van deze omgeving. Aan de ene kant wil ik als een gek een duik nemen, aan de andere kant ben ik bang dat ik zondig. Het is een mengeling van tegenstrijdige gevoelens."
Fahimehs man is zakenman. Hij haat de mollahs. "Ze hebben ons de vreugde van het leven ontnomen. Mijn vrouw kan niet meer genieten van een leuke vakantie omdat zij, net als wij allemaal, jarenlang gehersenspoeld is. Maar ik hoop dat ze die gevoelens van angst en schaamte na een paar vakanties van zich af kan zetten. Mijn verwachting is dat elk jaar meer Iraanse toeristen naar buitenlandse stranden zullen gaan", zegt Sam. "Dit gevoel van vrijheid kunnen ze ons niet meer ontnemen. Ook wordt elke toerist door een geheim agent bespioneerd."
   
 
  Terug naar de inhoudsopgave van de artikelen en publicaties